Pokazywałam Wam ostatnio czesankę od Bożenki na włoski dla lal, więc czas na moje zabawki. To była prawdziwa przyjemność tworzenia, robię je całym sercem i chociaż mam świadomość o niedoskonałości, to mimo wszystko nie potrafię ich nie robić. Nie powstają z szablonu, rysuję je na materiale, zmieniam proporcje i działam. Pierwsza kuchareczka. Może ktoś powie, że rajstopki nie w tym kolorze, ale tylko taka dzianina była, więc, żeby się nie gryzło, dodałam koraliki od Filcusia i chyba jest ok? A oczka są tylko w fazie zaznaczenia, będą później - farba się skończyła.
Druga niebieska. Wiem, wiem - buciki za duże, będą nowe, za to teraz stoi przede mną i wyniośle zerka jaka jest moja ocena. A ja cieszę się każdą następną.
I słów kilka o tym, co zawsze mnie wzrusza czyli o dobroci serca. Prowadzę bloga już cztery lata. Od samego początku, kiedy tylko dałam sygnał, że z moimi maluchami zbieramy magnesy z różnych zakątków świata, przynajmniej dwa razy do roku dostajemy paczuszkę od Beatki. Magnesy od niej to już dobrych kilka dziesiątek z niesamowitych miejsc. Beatko, dziękujemy z całego serca.
Te przyszły wczoraj.Miłego dnia!

























































