Od kiedy całym sercem oddałam się szyciu,

moje wstążki czekały na swoją kolej. W pewnym momencie zauważyłam, że już tak wiele zapomniałam i teraz, w ramach przerywnika, siadam i przypominam sobie. Dzisiaj powój. Obrazek prawie skończony, jednak kwestia liści jeszcze nierozwiązana. Muszę popróbować, bo mają taki charakterystyczny kształt i pierwsze wyszły takie sobie, więc zostawiłam i jutro wrócę do tematu.

Kilka dni temu, kiedy zaświeciło słoneczko powróciłam do transferu, bo zostało mi trochę lawendy, a jakoś przed zimą nie zdążyłam. Wiadomo szewc...

Dziękuję za wszystkie komentarze pod poprzednim postem.

Wiosna! Nareszcie!

    Poszalałam w moim ogrodzie i jestem ciekawa jak będzie wygladał jutrzejszy dzień, bo wszystko boli. Nie mogłam się oprzeć, żeby z sekatorem nie pobiegać dookoła domu. Też pewnie tak macie. Ogrodu nie pokażę, bo wymaga jeszcze sporo pracy, ale ukończony powój jak najbardziej.

    Poza tym dostałam pilne zadanie: w ciągu trzech dni wykonać obrazek na 80-te urodziny. Od razu przyszły mi na myśl róże. Ponieważ musiałam przysiąść na kilkanaście godzin, żeby pięknie go zrobić, na zdjęcia nie wystarczyło czasu i tylko kilka nadaje się do pokazania, reszta do wyrzucenia.

Trudno.

    Zabrałam sie także za wykonanie etykiet, bo już mam końcówkę. Wśród nich znajdują się moje ulubione z napisem "Home sweet home" z bloga "Paula czeka na wenę" Śmiało możecie je sobie od Pauli wziąć.

    I na koniec obiecany link do wykonania klosza z siatki hodowlanej. Jaka szkoda, że znalazłam go już po ukończeniu mojej pracy, byłabym znacznie mądrzejsza. Wcześniej miałam taki ogólnikowy.

http://jagodowyzagajnik.blogspot.com/2011/09/klosz-z-siatki-hodowlanej.html

Powinno być świątecznie

bo takie były plany, ale, niestety, moje pisanki nie przetrwały konfrontacji z deszczem. Wystawiłam je na taras, aby lakier wysechł. W międzyczasie rozpadało się nieźle, a ja o pisankach na śmierć zapomniałam. Kilka razy deszcz je zmoczył, no i wygladają niespecjalnie. Już zostaną na tarasie. Pokażę Wam moją ostatnią pracę. Temat już był, ale powój robiłam na malutkiej ramce. Teraz jest na dużo większej, a ramkę zabejcowałam tak, aby wyszedł naprawdę wiejski obrazek.

    Udało mi się wpleść naturalną gałazkę.

    A to moje jaja. Miały być takie piekne...

    Ponieważ jest to ostatni wpis przed świętami, życzę Wam spokojnych, radosnych Świąt Wielkanocnych. Janeczce, Bożence z Gdańska i Basi z 5 Pór Roku, dziękuję za życzenia i do usłyszenia po świętach.

Wróciła dusza do raju

a kręta i długa była to droga, ale jak już poczułam w paluchach wstążki, to od razu wiedziałam, że to ten moment. To lale zabrały mi ten czas i wcale nie żałuję, choć od jakiegoś czasu nosiło mnie w stronę wstążek. Energia i pomysły walczą ze sobą zaciekle, a tu słoneczko za oknem i ogródek wzywa, okienka wołają o pomoc i wiele innych by się znalazło. Nie ma co martwić się na zapas. Na poczatek powój.

I bukiecik wiosenny.

A to zajawka następnej pracy.

Witam nowych obserwatorów, dziękuję za komentarze i miłego dnia życzę.