środa, 8 stycznia 2014

To jeszcze nie koniec

I choć wstążki z kufra wołają o wyjście, to ja w Tildach parę dni pobędę, a potem dopiero pomysły wstążeczkowe, bo nagromadziło się ich sporo. Nie będę opisywać moich Tild, myślę, że ocena należy do Was. Bo co tu pisać, najpierw powstaje coś w głowie, a potem to jak  płatka. Ogromna, ogromna przyjemność. I żeby nie zwariować zupełnie, trzeba zająć się czymś innym. Ale to za chwilę.






Czerwona, świąteczna też dostała buciki, ale zachwytu nie widać.



Zielona dorobiła się torebki.


A cała kolekcja jeszcze do wykorzystania.


sobota, 4 stycznia 2014

Całkiem niedawno to się zaczęło

i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że kiedyś nawet ich nie zauważałam. Mowa, oczywiście, o Tildach. Zupełnie nie potrafiłam się nimi zachwycać, były gdzieś obok mnie. Pewnie sobie myślałam: "Takie tam patyczaki" i na tym koniec. Zobaczyłam je na nowo u Elis. Nie ma wątpliwości, że robi je najpiękniej na świecie, no i zamarzyłam zrobić je po swojemu. Każda daje tyle radości, emocji i kreatywności, że chciałoby się robić nastepną i nastepną. Wiem, wsiąkłam jak nic. Jeszcze jedna w trakcie pracy, a już pomysł na następną. Może wkrótce mi  to przejdzie, ale jest jeszcze parę pomysłów do zrealizowania. 





    Czerwona dostała nowe buciki i tak ostatecznie się  prezentuje.



wtorek, 31 grudnia 2013

Żeby w Nowym Roku nudą nie powiało

i ogladać było co, wrzucam Wam moją dziewczynkę, jeszcze zupełnie cieplutką, przed chwilą ubraną. Bardzo jestem z niej dumna, bo  powstawała powolutku, kawałek po kawałku. Pierwsze Tildy robiłam dwa dni i myślałam, że jak się wprawię, to pójdzie coraz szybciej. Nic bardziej mylnego. Spódnica z falbankami jeden dzień, sweterek, getry kolejne dwa, no i cały zestaw obuwia, następne dwa.  Ale jest taka jak sobie zaplanowałam.
    A dlaczego dwa różne buciki? A, bo sama tworzyłam formy, kombinowałam, chciałam znależć najlepsze i teraz dorobię do pary, bo wszystkie fajnie wygladają.











Życzę Wam szampańskiej zabawy i oby nowy rok był lepszy od starego. Do usłyszenia i do zobaczenia.

niedziela, 29 grudnia 2013

Z ogromną radością wracam do Was!

    Miło jest być tu znowu. Trochę długo trwała ta przerwa, ale czas emocji musiał minąć i brak chęci działania również. To prawie koniec roku i zaczął się czas refleksji, podsumowań, ale zostawiam to na luty, ponieważ własnie wtedy będę cieszyć się z dwuletniej obecności  z Wami. Dzisiaj zaliczyłam też stutysięczne wejście, a to wielki powód do dumy. Czyli znowu fajnie, radośnie i z głową pełną pomysłów. A co się zrobiło? Niewiele, ale już się tworzy.
    Przerobiłam pudełka, pudełeczka i nawet nieciekawy kalendarz, aby dopasować do swojego klimatu.







W samą wigilię otrzymałam prezenty od Joasi i humor od razu mi się poprawił. Dziękuję, kochana.








Dziękuję Wszystkim za życzenia, za pamięć, za miłe słowa. 

poniedziałek, 23 grudnia 2013

Najpiękniejszych Świąt

Wam życzę i samych radosnych chwil w Nowym Roku!






    Janeczko! Dziekuję za te piękne dary, a Wszystkim za ciepłe słowa i życzenia.
                                                  A to nowe lokum Plamki.


czwartek, 19 grudnia 2013

Nastał czas Dobrych Aniołów

    Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Odwiedzają mnie codziennie i dlatego zagladam tu znowu, żeby potem, w natłoku zajęć, nic mi nie umknęło, i żeby wszystkim gorąco podziękować. Nawet Lucek jest zdziwony, że tak często pan listonosz do nas zagląda. A Lucek niedawno dołączył do czerwonej rodzinki. Trochę zrobiłam mu buźkę zajączka, bądź chomika, ale to niezamierzony manewr, a właściciel tej facjaty wyraził zgodę. On już na pewno wszystkich przypilnuje.



    A gdzie te anioły? Są, są. Bożenka z Anielskich Sekretów jest ze mną od początku. Tym razem z życzeniami dostałam cudną świeczkę do mojej czerwonej kolekcji, a kalendarz, z jej ukochanym Pretorem, mam już po raz drugi. Nie mam też wątpliwości, kto mi go buchnie. M. baaardzo kocha psy, Dziekuję Bożenko, telepatycznie wyczułaś, że w tym roku moje ozdoby są czerwone.



  Drugi anioł przybył ze stolicy. Małgosiu ( Sutasz - moje hobby ), za serce, za ciepłe słowa i wiesz za co, bardzo dziekuję.




    Uleńka z Manufaktury Dobrych Klimatów jest moim nieustającym aniołem. Trzymają nas niepisane więzy i przez to Mazury są mi bliższe niż kiedykolwiek w życiu.


    Od Uleńki dostałam tez cudne magnesiki, ale gdzieś mi zdjęcie wcięło, a teraz juz za ciemno, żeby cokolwiek wyszło.
    Kolejny jest bardzo blisko i często wpada. Zawsze są smakołyki i ogrodowe ciekawostki.W tym roku rozpoznaję już kilka gatunków dyni, o których nie miałam zielonego pojęcia. Genia, Wojtuś, dziękuję!



    Od Danusi z Babusiowych robótek  mam już niezłą kolekcję matematycznych haftów. Wszystkie zbieram i mam nadzieję, że jeszcze trochę się uzbiera.


    Moja czerwona dekoracja bardzo sie rozrasta. każdy kto przychodzi, od razu zwraca na nią uwagę. Wieczorem palą się tu świeczki i jest pięknie.


Z dwóch dużych pierniczków został jeden.


                                                A to sprawca i łakomczuch.


Dziękuję też Chrannie za życzenia, a Iwonce za kolekcję wstążek. W  nowym roku, coś Iwonko zrobię dla Ciebie.
A mój aniołek poleciał do Madzi. To była pierwsza Tilda, robiona według własnego wzoru, bez wiedzy jak to się robi. Wiedziałam, że z takim zadziorem w oczach i ruchach, mój aniołek poradzi sobie z wszystkimi Madzinymi kłopotami. Kolejne są ładniejsze, dopracowane, ale przecież nie o to w tym chodzi. Ten ma na pewno serce.