Tak to już jest

że jak robisz coś po raz pierwszy, to zaraz chce się zrobić po raz drugi, żeby poprawić błędy. U mnie też tak było, tyle tylko, że na drugiej się nie skończyło. Wypróbowałam wszystkie włóczki jakie miałam na włoski, a efekt taki:

I różowa na specjalne życzenie. Cyferka się na pewno nie zgadza, ale zrobi się taką, jaka będzie potrzebna.

A tu wszystkie moje księżniczki

Przyglądałam się moim lalom i w końcu wpadłam, co jest nie tak. Zabrakło skrzydełek. Niebieska i różowa już mają, kolejne dostaną.

Lawendowe panienki

po raz wtóry. Powstały z moich zbiorów i mam w planie jeszcze kilka. Moje od Ani i Eli wiszą w kuchni i delikatnie sprawdziłam czy da się wymienić zioła z poprzedniego roku, bo straciły trochę kolor. Da się i wieczorkiem się za to zabiorę. O rany!!! Nitek nie zdjęłam, zaraz to zrobię.

A to już cała zajęcza i królicza rodzinka.

Już dawno temu spodobały mi się laleczki na podusiach. U mnie to nie księżniczka i nie na ziarnku grochu, ale kto wie, może niedługo taka powstanie.

Te prace powstały, kiedy wnuki spędzały u nas wakacje. Staś, lat 7, zawsze w salonie stawia market. W tym roku postaraliśmy się o tekturowe regały, aby sklep prezentował wyższy poziom. Do tego wszystkiego jego ukochana Plameczka została towarem na sprzedaż.

A Antek, lat 9, nauczył się szyć na maszynie i przepadł jak kamień w wodę. To są jego pierwsze sówki. I tu sprostowanie: sówki już były wcześniej, a to rzecz jasna myszki. Dzięki Ulka za sprostowanie.

A w moim ogródku coraz bardziej dziko, a ja nie zamierzam w tę dzikość ingerować. W głębi widać oczko wodne.

A tak pięknie zarosła żeliwna beczka, którą pokazywałam, kiedy ją zdobyliśmy.
Miłego tygodnia!

To u mojej zdolnej sąsiadki

zobaczyłam takiego cudownego króliczka i od razu się w nim zakochałam. Musiałam spróbować. Jak jeden, to i drugi. Będzie na pewno królicza rodzinka. Za chwilę zniknę znowu na jakiś czas, ale coś nowego na pewno powstanie. Moje maluszki robią sówki, ale zające też mają w planie, więc przy okazji i ja coś zrobię. Dziękuję za wszystkie maile, za jakiś czas będzie mnie więcej na blogu, teraz to nie mój czas.

Jakiś czas temu od Lidki - Ploterka przyszły cudowne materiały i magnesiki i obrusik z Krety. Cudny!

a od Promyczka haftowany fartuszek na wino. Był też magnesik, ale od razu powędrował na lodówkę i nie załapał się na zdjęcie.

Bardzo Wam dziękuję.
A takie cudo wyrosło w moim ogródku

Wspierajmy się

pokazujmy, trzymajmy kciuki, żeby się udało.  Jest tyle cudownych dziewcząt, które rozpoczynają  rękodzielniczą działalność i nowy etap w swoim życiu, a my przez nagłośnienie na naszych blogach możemy im pomóc. Dlatego gorąco zapraszam do wyjątkowo zdolnej i kreatywnej osoby, u której już działa 

i na jej bloga Przytulny Dom, tam znajdziecie szczegóły. Zapraszam w imieniu własnym i Ewy, i ręczę za jakość i  fachową radę. W  Ceramicznym Kamieniu też zaszły wielkie zmiany, więc i tam serdecznie zapraszam.

Przyjeżdżają maluchy

będzie robótkowo inaczej, bo jak każde dzieci, moje wnuki z ogromną ciekawością czekają, co też im babcia wymyśli. Koniec więc obijania i mam czas do popołudnia, żeby ustalić jakiś gryplan. Tak naprawdę lenistwa nie było. Wczoraj byłam na kolejnym kiermaszu i byłoby cudownie, gdyby pogoda nie zepsuła nam zabawy. Jedno jest pewne, że spotkania z ludźmi, rozmowy, miłe słowa są w tym wszystkim najważniejsze i bardzo mi się to spodobało. Kiermasz odbył się na naszym urokliwym ryneczku, ludzi było sporo i naprawdę cieszę się, że i ja tam byłam. Ostatnie dni poświęciłam na szycie zajęcy. Szablon dostałam do Reni, przerobiłam go trochę i powstało pięć zwierzaków. Wszystkie czerwone szybciutko zniknęły, tak jak i czerwone lale, więc doszłam do wniosku, że to jednak ulubiony kolor dzieci, a ja, szczerze mówiąc, miałam go momentami dosyć.

Zdjęć niewiele, bo rozpadało się okrutnie i kiermasz skończył się przed czasem.

Dostałam też cudowne niespodzianki od Joasi. Haft z ziołami, który sobie wybrałam, dwanaście haftów z różyczką i z tego powstaną pierścienie na serwetki i przepiękną broszkę z haftem, do tego magnesy i mnóstwo przydasi. Joasiu, dziękuję!

   Lidka Ploterek przesłała mi zdjęcia z wykorzystaniem moich blaszek. Wnętrza jej domu są bardzo klimatyczne. Popatrzcie.

A tu moje transferki

Miłego tygodnia!

Moja nowa, szmaciana rodzina

   Jak tylko dostałam oczy do sówek od Reni, zabrałam się do pracy. Wykorzystałam do tego materiały, które otrzymałam od dziewczyn, blaszki z ukochanym cytatem Janusza Korczaka i tym sposobem powstały zawieszki do dziecięcego pokoju. Szycie na tyle mnie pochłonęło, że rodzina zaczęła się rozrastać.

Wykorzystałam do sówek również rzęsy od Bożenki, a w głowie mam kolejne pomysły. Jak tylko je zrealizuję, oczywiście pokażę.

W ostatnim  tygodniu dziewczyny obdarowały mnie fantastycznymi prezentami. Renia obiecała mi oczy do sówek, a przyszła wielka paka,  jak zwykle. Królisia przywiozła mi cudne płótna i kanwę, prawdziwy skarb.

A od Uli K. najpotrzebniejsze przydasie, z których już powstały sówki. Dziękuję Wam bardzo.

I kolejne blaszki.

Helenka pierwszą część wakacji u babci już zaliczyła, w sierpniu przyjedzie ze Stasiem.

Ale to już było

i zapewne wróci jeszcze. Tym razem na specjalne życzenie i dlatego podobne do tej gałązki wiśni, którą kiedyś zrobiłam. I chociaż to też jest maleństwo, to następnym razem zrobię prawdziwą miniaturkę  tej gałązki, bo projekt chodzi mi po głowie od jakiegoś czasu.

   O tutorialu z kloszem nie zapomniałam i jak tylko zdobędę koło, zabieram się do pracy. Pokażę też niespodzianki,  jakie do mnie dotarły w ostatnim czasie. Miłego weekendu.