wtorek, 10 września 2013

Dla Magdy

    U mnie jak zwykle, za ciosem. Ostatni post to poduszki i  transfer, a potem to już dalszy ciąg produkcji.  Madzia - Jenouvelle poprosiła mnie o kilka transferów na notesy, no to się rozhuśtałam i skończyłam po paru godzinach, jak już zaczął padać deszcz. Ostatnio świadczymy sobie z Madzią różne koleżeńskie usługi, więc obydwie strony szalenie zadowolone. Do tego po ostatniej wymiance rozgadałyśmy się telefonicznie i baaardzo polubiłyśmy.






Madziu, cały stół dla Ciebie.



 Cudowny kotek od Joasi z Mixa robótkowego jest już u mnie. Dziękuję za kotka, robótki i kawusię.

  

niedziela, 8 września 2013

Przy maszynie

i transferach spędzam czas, bo skoro córcia  nawet nie przypomina mi, że obiecałam jej podusie, to znaczy, że już zrezygnowała. Zebrałam się więc w sobie i siłą rozpędu, najpierw transfery, a potem szycie. Powstało kilka, reszta poczeka do poniedziałku. Wstążki też się robią, ale z doskoku i mało przybywa. Pogoda robi swoje, bo żal siedzieć w domu, a w obejściu zawsze jest co robić. 
    Te podusie już są.





A te będą.

    I ta też.

    Plamka łapie każdy promyk słońca, ale czasami ucieka w cień pod drzewko. Właśnie skończyła roczek.


poniedziałek, 2 września 2013

Czy pamiętacie Anię z Zielonego Wzgórza

i Tajemniczy ogród? To właśnie z nim skojarzyła mi się moja praca. Trochę tajemniczo i kwieciście. Coraz trudniej wykonać dobre zdjęcia i od wczoraj mam z tym totalny problem. Wyskoczyłam na taras i w deszczu wyszły takie w miarę. W domu nie ma szans, żeby zrobić jako takie. Wczorajszą ramkę lawendową już poprawiłam, bo za dużo było żółtego. Dzisiaj zrobiłam taką bez wariacji i  świetnie pasuje.






    U nas pada od rana i już zaplanowałam sobie najbliższy tydzień. Chyba wpadam na właściwe tory, bo robota pali mi się w rekach. W końcu nadrobię robótkowe zaległości. 

niedziela, 1 września 2013

I znowu lawendowo

   Zapewne niektórzy odczytają moje roślinki jako wrzosy, ale co tam. Od czego wyobraźnia. Kłopoty jak zwykle ze zdjęciem, ciągle było coś nie tak.  Muszę dołożyć odrobinę żółci pod donice, bo trochę jej w ramce i ma się na razie nijak.  Pracowałam i nad ramką i nad obrazkiem cały tydzień i oprócz bzów żadna praca nie pochłonęła mi tak wiele czasu. Były też spore przerywniki, bo nadrabialiśmy drobne zaległości domowe typu konserwacja, malowanie, ciecie, itp. Porządki też zrobione, no i wizyta wnucząt, wszystko poza mną. 





   Powolutku jesień zagląda do naszych ogródków, u mnie rozpanoszyła się na tarasie. Nie przepadam za nią i nie będę zachwycać się jej kolorami, chyba, że w lesie pojawi się sporo grzybów, to spojrzę na nią łaskawiej.

    Migawka z mojego podwórka. Żałuję, że sekundę później mój aparat nie uchwycił błyskawicznej akcji, ale wszystko skończyło się dobrze. 


   Tak jak obiecałam, jest sprostowanie. Otóż, kiedy prezentowałam przepiękne hafty Blue-Ani, wkradł się brzydal-chochlik i przewrócił mi hafcik na lewą stronę. Gdyby nie sama twórczyni tego haftu, nikt nie zorientowałby się, że coś jest nie tak. To naprawdę świadczy o mistrzowskim wykonaniu prze Aneczkę.



niedziela, 25 sierpnia 2013

Czas wracać!

    Jak miło, aż buzia sama się uśmiecha. Wnusio już w domku, a w głowie pełno planów i pomysłów.  Od jutra troszkę sprzątania czyli okna, firanki, ale w międzyczasie można już podziałać.  Przed przyjazdem Antka, na specjalne zamówienie mojej najcudowniejszej szwagierki wykonałam woreczki na lawendę. Zrobiłam tyle, że chyba z całej Bydgoszczy wyprowadzą się wszystkie mole.








    W trakcie pobytu wnuka też nie było nudy. Antek zawsze robi prezenty i z ogromną cierpliwością i wielkim oddaniem poświęca się temu, co robi. Dla brata zrobił skarbonkę z piratami.


    Dla taty notesik.

    Dla mamy obrazek.

     Gdyby ktoś nadal twierdził, że to trudne, to mój jest pierwszy kwiatek i kropeczki cienkopisu, aby zaznaczyć kolejne.
     A dla babci Eli i dziadka Włodka korale i bransolety.

     To dla swojej kobry.


    I małe sprostowanie. Wśród haftów, które otrzymałam od Ani-Blue jedna lawenda przewróciła się na drugą stronę i pokazałam tył pracy, na co Ania natychmiast zareagowała. Z początku nie wiedziałam o co chodzi, dopiero jak się setny raz przyjrzałam, to zauważyłam. Znaczy, że Ania tak perfekcyjnie haftuje, że  lewa czy prawa równie pięknie wyglądają i nikt oprócz niej takiej zamianki nie zauważył. Sorki Aniu. Zrobię zdjęcia przodu i tyłu i zamieszczę w następnym poście. I dziękuję za lawendę, o której też zapomniałam wspomnieć.

środa, 21 sierpnia 2013

Zaplanowałam tydzień przerwy

ponieważ po raz pierwszy przyjechał na wakacje nasz wnusio Antek, a co za tym idzie szalenie intensywny okres dla babci i dziadka. Jak się okazało, po kilku dniach Antek jest w swoim żywiole - łowi rybi, przygotowuje prezenty dla swojej rodziny, chodzi z dziadkiem i pieskiem na spacery i wiele innych wykonuje działań. Stąd ta zaplanowana przerwa. Jednak jak dotrzymać słowa, skoro tak cudna przesyłka dotarła dziś rano - od kochanej Ani - Blue Anny. Uwielbiam jej hafty i jak zwykle miały być trzy, a dostałam ich całą masę. Będą fartuszki i woreczki dla wnusiów. Nie mam słów, aby wyrazić swój zachwyt, bo są naprawdę śliczne i tyle w nich włożonej pracy, że cóż można powiedzieć. Dziękuję Aniu z całego serca, postaram się wszystko pięknie wykorzystać i wtedy Wam pokażę. 
A teraz wraz z Wami jeszcze raz będę podziwiać.









                                               Haft lawendowy i lawenda dla mnie.








Cuda, prawda? Aniu, jestem Twoim dłużnikiem.
Zmykam, bo wędki przygotowane.