sobota, 17 sierpnia 2013

Wiedziałam

i widziałam wcześniej, co otrzymam od Magdy - Jenouvelle. I co z tego. Żadne zdjęcia nie są w stanie oddać uroku prac, które są już u mnie i leżą od wczoraj na sofie, abym mogła nacieszyć oko. Piękne, misternie wykonane, dopieszczone tak, że nie ma się do czego przyczepić. Bardzo chciałam je mieć, kiedy pierwszy raz zobaczyłam je na blogu Madzi i kiedy umówiłyśmy się na wymiankę nie posiadałam się z radości. Poprosiłam o dwie, dostałam OSIEM! Jak tu nie wariować ze szczęścia. Madzia pokazała je na swoim blogu, ale ja muszę, po prostu muszę się nimi pochwalić.




                             Przepiękne koronkowe wstawki robione na szydełku. Po prostu cudo!




    I jeszcze niespodzianki. Cztery kubeczki, które od razu znalazły miejsce i cały duży kupon płótna. Kocham takie przydasie.



    Madziu, sprawiłaś mi ogromną radość i do dzisiaj cieszę się jak dziecko.

niedziela, 11 sierpnia 2013

Za ciosem idąc

powstał kolejny igielnik. Wszystko, począwszy od pierwszych oczek, szło nie tak. Sukienka za ciasna, majty za długie, rękawków nie mogłam wszyć, włosy jak u Wioletty Villas, trudno je było ogarnąć i wiele jeszcze innych. Skoro jednak stoi, to pokażę, trudno. Nie wszystkie muszą być piękne. A dlaczego nie dziadek? Ano przygotowałam sobie sznurki tej samej długości, a potem Bożenka podała mi wymiary na dziadka, no i okazało się, że muszą być dłuższe. Druga babcia, więc szybko się uporam, a tu masz! Same schody.Wszystko według schematu, a jednak inaczej.




    W mojej ogrodowej suszarni robi się tłoczno. Doszła cebula i cały czas powiększa się ilość mięty.Zimą i tak będzie jej mało.

    Miłego wieczoru. Pozdrawiam nowych obserwatorów i dziękuję za Waszą obecność.

piątek, 9 sierpnia 2013

Mam dwie babcie

    Dzięki Bożence udało mi się ją zrobić. Nie było to proste, ale w końcu jest. Bożenka zrobiła mi taką rozpiskę, że każdy głupi by zrozumiał. No to się postarałam zrozumieć, a gdy było zbyt trudne, to dokombinowałam. Teraz dziadek czeka na swoją kolejkę. Mam już wełnę i chyba się zabiorę do pracy, tym bardziej, że pogoda sprzyja - 24 stopnie. Nie wbijałam igieł, bo to dla niektórych widok drastyczny, mnie to nie przeszkadza. 


Dwie panienki razem. Ale się nagadają.




A tu mi tylko dziadka jeszcze trzeba! 
  

    Od Ani - Blue dostałam przepis na pasztet c cukinii i przyznam się, że bardzo nam zasmakował. Przepis fajny, bo wrzuca się to, co zaostrzy mdławy smak cukinii, ja dałam suszone pomidory, marchewkę, troszkę kiełbaski, pesto bazyliowe i jest super.


Pozdrawiam nowych obserwatorów i  dziękuję za komentarze.


czwartek, 8 sierpnia 2013

Uff, jak gorąco!

    Nawet pisać się nie chce. Niedawno zrobiłam dla Blue-Ani mały obrazek. Jest już u właścicielki, więc mogę go pokazać. To są moje klimaty, niezbyt duży, jasny, delikatny. Ania dla mnie haftuje różności i już się cieszę na tę wymiankę.



    Przy ostatnich porządkach znalazłam trochę szpargałów, które oczywiście zostawiłam i przerobiłam przy pomocy decu. Coraz bardziej podoba mi się ta zabawa, ale chciałabym w przyszłości połączyć ją z masą strukturalną. Od Jomo dostałam kiedyś szkatułkę, pokazywałam ją Wam. Jest to dla mnie wyznacznik jak powinna być wykończona praca w decu. Nie mam odpowiedniego lakieru, więc trochę się męczę nakładając dziesiątki warstw lakieru, ale efekt fajny, choć nie taki jak u Joasi. Będę dalej próbować.
.







    I gorące podziękowania dla Filcusia. Gosieńko, zrobiłaś mi ogromną niespodziankę. Filcowe kuleczki godnie wykorzystam do moich prac i jestem Ci ogromnie wdzięczna. Z kuleczkami przyleciał aniołek. A kotka dostałam już wcześniej, też od Filcusia. 



   Ciężko idzie to pisanie, myśli nijak się nie układają, ale co się dziwić ludziom, skoro ciepłolubne koty zaszyły się w cieniu, bez oznak życia. Byle do jutra.


poniedziałek, 5 sierpnia 2013

Number one

    Już dawno ten post powinien się ukazać, bo tak naprawdę to Plamka zdominowała nasz dom, mój post, opanowała okolice, zagląda często do sąsiadów i tak naprawdę wszędzie jej pełno. Ale to nie ona jest najważniejsza w naszym domu. Tak, tak. To ten pan siedzący przed domem, z uwagą obserwujący co też dzieje się za płotem. Kochany, mądry, spokojny, oddany. W chwilach trudnych (wnuki, Plamka) usuwający się na bok, najczęściej pod stół. Nie wariuje, nie robi głupich min i psikusów, nie staje w pierwszym rzędzie, więc nie tak często fotografowany, ale to się zmieni.



    To już końcówka lawendy. Ususzona trafiła do woreczków i do szaf. Pięknie pachnie w całym domu i pewnie mole tu się nie przeprowadzą. 



    Witam nowych obserwatorów i dziękuję za wszystkie komentarze.
Nie chciałam, ale musiałam. Prawda, że słodziak?!



czwartek, 1 sierpnia 2013

Niezapominajki w nowej odsłonie

ale zanim o przyjemnościach, to najpierw naskarżę na moje korzonki, które ścięły mnie z nóg na dwa dni. Dzisiaj już jako tako funkcjonuję, a w łóżku nawet mogłam wstążkować, więc nie było tak źle. Pisałam już  o tym, że poszukuję pomysłów na wykorzystanie haftu wstążeczkowego. Ostatnio popracowałam nad torbą z filcu. Nie jest to przyjazna baza dla wstążki, trzeba się mocno natrudzić, aby przeciągnąć wstążeczki. Tu wykorzystałam na kwiatki 3mm, a na listki 6mm i to był horror. Jakoś dobrnęłam do końca, ale ręce bolą.
                                                                            przód
tył




                                 A to moje miejsce na suszenie ziółek -  przewiewne, zacienione.