Że zimno, że mokro

nie ma co pisać. Wszędzie tak samo, ale jeszcze przed tą paskudną pogodą udało mi się zrealizować pomysł, który kiełkował w mojej głowie. Nie mam miejsca na warzywa czy zioła i często wspomagałam się donicami, ale chciałam je w jednym miejscu i wymyśliłam. Donicę z podkładów kolejowych, a wiec dużą, solidną, żeby zmieściły się różne zioła i za jakiś czas powstał busz ziołowy. Na razie wygląda tak:

    Poprzenosiłam wszystkie ubiegłoroczne i posiałam nowe. Teraz spoglądam czy coś już wyłazi i pokażę Wam jak już wszystko pięknie wyrośnie. Miejsce zielnika nieprzypadkowe, bo po pierwsze , było tu klepisko i nawet chwasty nie chciały rosnąć, a teraz super ziemia z kompostownika, a po drugie - tuż obok jest kuchnia letnia, więc tylko rękę wyciągnąć.

No nie! A skąd tam ta kosiarka?  Mężu!!!

I jeszcze migawka z tarasu - moje paverpolowe figurki wróciły na taras.

Miłego tygodnia!

Pracuję

dużo pracuję i już sobie obiecuję, że czerwiec będzie miesiącem leniuchowania. Jeszcze pracowite trzy tygodnie, potem robótki pakuję do kufra i o nich nie myślę. Na jak długo? Sama jestem ciekawa.

    Wiosna już zawitała do mojego ogródka, ale jakoś mało ją dostrzegałam. Dzisiaj spadł długo wyczekiwany deszcz i zaraz zrobiło się piękniej. Robótkowo dużo się dzieje, ale trzeba wszystko wykończyć, więc tylko niektóre prace. Przeważa transfer, ale są klosze, kosze, kilogramy blaszek.

 Koszyki ze starych abażurów

 Kolejna porcja donic na zioła

ulubione blaszki

I różne drobiazgi

Torby z fantastyczną przestrogą i pobożną prośbą!

jaśki

blaszki na ziółka i cyferki

 Wieszak ze ściereczkami z transferem

I migawki z ogródka

A następnym razem pokażę, co dostałam od Ulencji. Miłego weekendu!

Kapeć pod krzesłem

zakład jubilerski i supermarket w salonie, blaszki na stole, modelina na drugim, doniczki z transferem na trzecim - tyle zostało po pobycie wnuków. Dzieciaczki miały długą sześciodniową przerwę, więc przyjechały z pomysłami, a teraz cisza. Wyjechały z opanowanym transferem i blaszkami na ziółka. 

W domu został ziołowy ogródek. Popatrzcie:

Ziółka są z naszego ogródka. Miłego dnia!

Zawsze pod ręką

muszę mieć przedmioty, które są mi niezbędne. Nawet nie staram się, aby je po każdym użyciu chować, bo i tak zaraz wyciągam. Od jakiegoś czasu nosiłam się z zamiarem stworzenia igielnika - przybornika na doniczce. Widziałam kiedyś coś takiego w internecie. Górę miał szytą z materiału, ale ja zrobiłam z wełny po to, aby moje igły bez czubków swobodnie się wpinały. Mój ma dodatkowo schowek na nici, dołączyłam też nożyczki i centymetr. Jeszcze trzeba wymyślić mocowanie góry, żeby było stabilne. Mam wywiercone otwory w doniczce, więc coś się zrobi.

    Mam też swoje ulubione igielniki, ale chcę je podzielić na szpilki, igły ostre i beż końcówek. Każde będą miały swoje miejsce. Jak znam siebie i życie to za jakiś czas wszystko się zmiesza, ale przynajmniej na początek będzie porządek Tak wygląda dziadek od Bożenki. Jest jeszcze babcia, ale ją oszczędzam.

    I leśny domek od Ataboh.

Jestem

   Po tygodniowej przerwie wracam do Was. Wbrew pozorom nie był to okres jałowy twórczo, bowiem moje bąble są szalenie chłonne wszelkich nowości i babcia musiała stanąć na wysokości zadania. Kredki i farbki już ich do końca nie zadowolą, więc musiało być trochę inaczej. Dzisiaj też usiadłam do doniczek, bo pomysł był wcześniej, ale realizacja z konieczności dopiero dzisiaj. Wykorzystałam bardzo cienki sznureczek na zawijasy i to tyle. W trakcie pracy zrobiłam zdjęcia jeszcze na czarnym tle, bo doniczki  wydały mi się interesujące, ale nie pasowały do niczego. W każdym razie chciałam pokazać jak wyglądają w połowie pracy i że naprawdę nic im nie brakuje.

    Przygotowuję też prace na wymiankę  Bożenki z Anielskich sekretów, ale nie mogę jeszcze nic pokazać. Namawiam jednak wszystkich do udziału, bo i temat ciekawy

   .A oto praca mojego wnuka i zarazem niespodzianka dla niego, bo nie wie, że ją pokażę. Tło wykonane ze skorupek jajek, pomalowane akrylem i pierwszy dcoupage. Byliśmy wszyscy dumni

Antek, lat 5 i pół

Praca zbiorowa: Antek, lat 5 i pół, trochę Staś, lat 2 i 10 mieś. no i babcia, lat dużo. A praca powstała dla tatusia  Antka.

                                     
      

Wrzucam

ostatnią donicę, którą wczoraj przygotowałam, tzn, wycięłam szablony do listków i zrobiłam je z gipsu na donicy. Łodyżka ze sznurka jutowego. Dzisiaj pomalowałam i zapewne nie robiłabym tego, ale za oknem zrobiło się czarno, że aż strach .  No to złapałam farby i dokończyłam. Teraz zmykam. Pa.

Tym razem doniczki

    Próbuję, próbuję i końca nie widać. Doniczki też już się doczekały. Efekt nawet fajny, biorąc pod uwagę fakt, że to też eksperymenty. Reliefy wykonałam konturówką. Na niższej doniczce przecierka jest kontrolowana czyli po wosku, na wyższej bez wosku, ale jak widać też się da. Stąd wniosek, że trzeba próbować. Dobrą szkołę przeszłam w hafcie wstążeczkowym, bo większość pomysłów jest moja, na zasadzie prób i błędów.

    Teraz na kilka dni zamilknę. Zbliża się pierwsza rocznica śmierci mojego taty, zjadą się dzieci, wnuki, brat z rodziną i rodzina taty. Będzie nas dużo i muszę się do tego spotkania przygotować. Potem dzieciaki na parę dni zostaną, bo przecież wakacje, no i robótki wskakują na półkę. Ale na pewno zatęsknię.

Kwiaty prosto z pola

    To  bukiet  zwiastujący małą przerwę we wstążeczkowaniu. 50 metrów płotu, czyli 24 przęsła czekają na pomalowanie. Póki co skończylismy czwarte. Dzieciaczki przyjeżdżają na weekend, węc poświęcę się kucharzeniu, a od paru dni robię  soki z malin i porzeczek,  wisienki też już się kłaniają.

      Wczoraj przerobiłam starą donicę , taką bez wyrazu, chyba wygląda lepiej.

     Szkoda, że doba taka krótka. Dzisiaj ostatni dzień zgłoszeń do mojego candy. Jutro wieczorem ogłoszenie wyników, we wtorek wysyłka nagród + niespodzianki.